Hatırlıyorum!İstanbul gibi ölürüm yar! ....

**D@rkAngeL** · 20 Mart 2010, 11:46

Hatırlıyorum!
[Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekiyor. Ücretsiz Üye Olmak İçin Tıklayın.]
Elleri siyahtı bu gidişin
Bitişlere yeni açılıyordu parantezler
En son söylediğim türküde kalmıştı gençliğim
Ruhum limansız bir rıhtımda inzivaya geçilir
Ve İstanbul olan yârim söyle hangi bahardan
geçiyordu ayakların?

Avuçlarımda ıslanırken koca gece

yıldızları
gömüyordum gözlerine
Dudağının kıyısındaki elveda var ya hala içimde
bir kıymık gibi

Ne zaman konuşmaya başlasan ilkin sesin
batardı içime.
Ve İstanbul olan yârim hatırlıyorum seni
Hatırlıyorum beni nasıl yüzüstü bırakıp arka
kapımdan kaçtığını

Sesi üstüme yakışan yârim
Susuyorum renklerim dökülüyor köşe bucağa
Bir ağrı kesicinin kesik bıraktığı acı kanıyordu hala içimde
Bilerek kesiyorum içimdeki ağrının fitilini
Uyuşturmaya çalışsam da geçmişi
An’lık dindirebiliyorum her acıyı
İzi kanlı bir tokat gibi çarpar geçmişin

Hatırlıyorum!

Arka fona itilen yalnızlığımda kalmıştı düşlerim
Yıkık bir kent kılığına girerdi suretim
Sırf senim diye basit bir ölümü seçiyordum
Ve senin için zorda bırakıyordum her aralığı
Ses tellerime abanıyor bir karga
Ve leşi ceketime bulaşıyor

Bir [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekiyor. Ücretsiz Üye Olmak İçin Tıklayın.] tınısının altına eziliyor yokluğun
Karganın leşi yıllandıkça tenimde hep aynı karede

Ağlamaya terk edildim.
Takatim en son ne zaman dönmüştü sabrımdan?

Bilmezsin ama
Ben her sabah İstanbul diye ölürüm
Ve akşam karanlığında okunur sela’m
Sahipsiz düşer saçlarım anlıma
Toka diye takarım hüznü saçlarıma
Makasın küskün ağzıyla darbeler bırakıyorum
kırık yanlarıma
İnadına katil dedirtiyorum adıma.

Dikiş tutmayan dilime dişlerimi geçiriyorum
Sessizliğe düşüyor her şey
Bir susta ben diye veririm namıma
İstanbul gibi ölürüm yar

Görmezsin!
Kız kulesinin anlattığı yalanla ağlarım

Duymazsın!

Bir martının kör oluşundan daha acıydı

/Kara/deniz’in omuzlarımda kâğıt gemiler yüzdürmesi.
Sesi bozgun yemiş bir annenin saflığına nasıl
kanarsa bir çocuk
Öyle inandırmıştım İstanbul oluşuna
Susarak öldürüyorum içimdeki narin yüzlü körpe kızı
Ucu yanık bir sayfada düpedüz ihanet ediyorum kentime
Yedi tepeden bir uçurum beğendiriyorum kendime
En kolay intiharı seçiyorum bizim için
İstanbul gibi ölüyorum yar

Tut beni!
Ellerinle sıkboğazımı

Kanıma karış

Aklımın odalarında düşüncemi yerle bir et!
Yüzüme belirsiz sayılarda kulaçlar at
Nefesimden sız içime.

Hatırlıyorum!

Kapımda sabırsızca kişniyordu ölüm
Aşk ilticamdı benim
Aşk suikastlarımda bırakılan geçitlerdeydi
Ve İstanbul gibi eminim ki

Aşk ağzımda bozulan en büyük yemindi.
Ne zaman yağmur yağsa üstüme…
Kaldırım kenarında biriken su

Buhar olup uçuyordu pervazlarıma.
İstanbul

hadi uyu dizlerimde
Dindir içindeki hoyrat denizi
Mesela kız kulesi bir yaşama hakkı daha ver.

Yüzüm öksürür ellerine
Kanı çekilir bir gecenin
Ve ben yar

İstanbul gibi ölmesini de bilirim
Kan kusar tanıdık bir yara

Ah yar giyotin keskinliğinde öldür beni
Tuz bas ellerime
Ben İstanbul sessizliğinde ölürüm yar
Sen düş/me peşime
Hep demez miydin?
"-bir gün ölürsen İstanbul ağırlığında öl" diye
İşte yar İstanbul gibi cesaretiyle ölüyorum.
Düş/me sesime...

ALINTI

20 Mart 2010, 11:46	#1
D@rkAngeL ♥♥ :)Kara...Melek:( ♥♥ Üyelik Tarihi: 05 Mart 2009 Mesajlar: 3.188 Tesekkür: 339 161 Mesajina 187 Tesekkür Aldi Itibar Gücü: 10000	Hatırlıyorum!İstanbul gibi ölürüm yar! .... Hatırlıyorum! [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekiyor. Ücretsiz Üye Olmak İçin Tıklayın.] Elleri siyahtı bu gidişin Bitişlere yeni açılıyordu parantezler En son söylediğim türküde kalmıştı gençliğim Ruhum limansız bir rıhtımda inzivaya geçilir Ve İstanbul olan yârim söyle hangi bahardan geçiyordu ayakların? Avuçlarımda ıslanırken koca gece yıldızları gömüyordum gözlerine Dudağının kıyısındaki elveda var ya hala içimde bir kıymık gibi Ne zaman konuşmaya başlasan ilkin sesin batardı içime. Ve İstanbul olan yârim hatırlıyorum seni Hatırlıyorum beni nasıl yüzüstü bırakıp arka kapımdan kaçtığını Sesi üstüme yakışan yârim Susuyorum renklerim dökülüyor köşe bucağa Bir ağrı kesicinin kesik bıraktığı acı kanıyordu hala içimde Bilerek kesiyorum içimdeki ağrının fitilini Uyuşturmaya çalışsam da geçmişi An’lık dindirebiliyorum her acıyı İzi kanlı bir tokat gibi çarpar geçmişin Hatırlıyorum! Arka fona itilen yalnızlığımda kalmıştı düşlerim Yıkık bir kent kılığına girerdi suretim Sırf senim diye basit bir ölümü seçiyordum Ve senin için zorda bırakıyordum her aralığı Ses tellerime abanıyor bir karga Ve leşi ceketime bulaşıyor Bir [Linkleri Görebilmek İçin Üye Olmanız Gerekiyor. Ücretsiz Üye Olmak İçin Tıklayın.] tınısının altına eziliyor yokluğun Karganın leşi yıllandıkça tenimde hep aynı karede Ağlamaya terk edildim. Takatim en son ne zaman dönmüştü sabrımdan? Bilmezsin ama Ben her sabah İstanbul diye ölürüm Ve akşam karanlığında okunur sela’m Sahipsiz düşer saçlarım anlıma Toka diye takarım hüznü saçlarıma Makasın küskün ağzıyla darbeler bırakıyorum kırık yanlarıma İnadına katil dedirtiyorum adıma. Dikiş tutmayan dilime dişlerimi geçiriyorum Sessizliğe düşüyor her şey Bir susta ben diye veririm namıma İstanbul gibi ölürüm yar Görmezsin! Kız kulesinin anlattığı yalanla ağlarım Duymazsın! Bir martının kör oluşundan daha acıydı /Kara/deniz’in omuzlarımda kâğıt gemiler yüzdürmesi. Sesi bozgun yemiş bir annenin saflığına nasıl kanarsa bir çocuk Öyle inandırmıştım İstanbul oluşuna Susarak öldürüyorum içimdeki narin yüzlü körpe kızı Ucu yanık bir sayfada düpedüz ihanet ediyorum kentime Yedi tepeden bir uçurum beğendiriyorum kendime En kolay intiharı seçiyorum bizim için İstanbul gibi ölüyorum yar Tut beni! Ellerinle sıkboğazımı Kanıma karış Aklımın odalarında düşüncemi yerle bir et! Yüzüme belirsiz sayılarda kulaçlar at Nefesimden sız içime. Hatırlıyorum! Kapımda sabırsızca kişniyordu ölüm Aşk ilticamdı benim Aşk suikastlarımda bırakılan geçitlerdeydi Ve İstanbul gibi eminim ki Aşk ağzımda bozulan en büyük yemindi. Ne zaman yağmur yağsa üstüme… Kaldırım kenarında biriken su Buhar olup uçuyordu pervazlarıma. İstanbul hadi uyu dizlerimde Dindir içindeki hoyrat denizi Mesela kız kulesi bir yaşama hakkı daha ver. Yüzüm öksürür ellerine Kanı çekilir bir gecenin Ve ben yar İstanbul gibi ölmesini de bilirim Kan kusar tanıdık bir yara Ah yar giyotin keskinliğinde öldür beni Tuz bas ellerime Ben İstanbul sessizliğinde ölürüm yar Sen düş/me peşime Hep demez miydin? "-bir gün ölürsen İstanbul ağırlığında öl" diye İşte yar İstanbul gibi cesaretiyle ölüyorum. Düş/me sesime... ALINTI __________________

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Açan	Forum	Cevap	Son Mesaj
İstanbul savaş meydanı gibi	SincLair	Güncel Haberler	0	28 Nisan 2009 04:46
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm... Ataol Behramoğlu ...	never say goodbye	Yazarı bilinmeyen Şiirler	0	11 Ağustos 2008 15:48
Ben Her Bahar Aşık Olurum... Sezen Aksu...	never say goodbye	Sezen Aksu	0	19 Haziran 2008 01:02
Mustafa Yıldızdoğan - ölürüm Türkiyem	JuSTiCe	Türkçe Klip İzle	1	08 Temmuz 2007 21:25
Sen susunca ben ölürüm	atacan	Resimli Aşk Şiirleri	0	11 Haziran 2007 01:14

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)